Mijn dagen zijn goed gevuld, ik moet vaak snel schakelen en er zitten dagen bij dat ik van het ene in het andere gesprek rol. Wat helpt mij dan om ondanks die drukte, de rust in mezelf te bewaren? Korte wandelingetjes en bells of mindfullness!
Mijn workload neemt nog steeds toe sinds ik aan deze klus ben begonnen, en ik heb ook nog een aantal kleine (team)coaching-opdrachten lopen bij andere opdrachtgevers. Dat is best veel bij elkaar. De hoeveelheid informatie die tot mij komt is gigantisch, waardoor ik soms het overzicht even kwijt ben. Hoe heerlijk is het juist dan om te weten hoe ik in de alledaagse dingen op deze werkplek bellen van mindfulness kan herkennen, die mij terugbrengen naar het eiland in mezelf, mij rust, kalmte en hernieuwde focus brengen.
De cliënt als bell
In Plum heb ik geleerd dat je niet per se formeel hoeft te gaan zitten om met een klankschaal de stem van de Boeddha uit te nodigen om mindfulness te beoefenen. De bel van mindfulness kan overal zijn. Zo simpel.
Ik werk nu vaak op een kantoor midden op een van de woonparken. Hier wonen en werken cliënten met allerlei beperkingen. Daar zijn bijvoorbeeld mensen bij die niet spreken, maar wel geluid produceren. Als ik dan naar kantoor wandel of fiets, dan kan de roep of schreeuw van een cliënt mijn bell of mindfullness zijn: Het brengt me in het moment. Ook besef ik me dan des te meer dat het deze mensen zijn waar men zich in deze organisatie voor inzet. Oók de secretaresses en ik.
Natuurgeluiden als bell
Dit woonpark is prachtig gelegen, in het bos met veel vogels. Als ik over het park wandel, geniet ik van hun geluiden. Heerlijk om op die manier, al lopend, in een soort mini-loopmeditatie de aarde te kussen, uit te zoomen en te genieten van de wereld om me heen en weer de rust in mezelf te vinden als tegenhanger van het urenlang in mijn hoofd en in de snelheid van de dag te hebben gezeten.