De lege boot
Een monnik besluit om in zijn eentje te gaan mediteren. Hij gaat weg van zijn klooster, pakt een boot en roeit naar het midden van het meer. Daar sluit hij zijn ogen en begint te mediteren.
Na een paar uur van ongestoorde stilte, voelt hij plotseling de klap van een andere boot tegen de zijne. Met zijn ogen nog steeds gesloten voelt hij zijn woede opkomen en als hij zijn ogen opent, is hij klaar om te keer te gaan tegen de schipper die het gewaagd heeft zijn meditatie te verstoren.
Maar toen hij zijn ogen opendeed, zag hij dat het een lege boot was die tegen zijn boot was aangebotst. Een boot die iemand was vergeten vast te binden en nu op het midden van het meer dreef. Op dat moment bereikt de monnik verlichting.
Verklaring
De monnik begrijpt dat het zaad van woede in hem zit. Zijn woede hoeft alleen maar een extern object te raken om naar boven te komen. Wij zijn niet anders dan deze monnik en ook wij dragen het zaad van woede in ons. Er hoeft maar iets te gebeuren en onze irritatie, frustratie en boosheid bloeit op. Een stap verder en wij reageren onze woede af op degene waarvan wij denken dat deze onze woede heeft veroorzaakt. Onze boosheid hiervan niet minder worden. Het zal zich juist uitzaaien en steeds sterker worden. In een onverstandige poging onze boosheid te kalmeren kunnen wij een cyclus van geweld starten, waar wij zelf en onze omgeving het slachtoffer van worden.
Als wij iemand ontmoeten die ons irriteert of uitlokt, kunnen wij onszelf voorhouden: “die andere persoon is enkel een lege boot, woede zit in mij en heeft niets met die ander te maken. Het is aan mij om mijn woede met zorg en aandacht te omringen en niet om deze af te reageren". Dit is de weg van vrede in onszelf en vrede in de wereld.
Annemieke is illustrator en Peter beoefent Zen